
BİR GÜL YANIYOR
Duvarlar konuşuyor,
Salkım ve Söğüt efkar altında…
Yanakları kırmızı bir Gül oluyor,
Gül kokuyor,
Soluyor Gül!
Canı acıyor,kanıyor azapla
Hasret büyüyor,kör düğüm oluyor.
Elleri Gül’ün Gül kokan elleri
çürüyor,bitiyor!
Yanıyor yangınlar,alevler içinde
kanıyor yaralar,acılar içinde
bir Umman mı ne ötede?
Gül !
bekleme,
at kendini içine. |